CONTACTO
FILOSOFÍA DO PROXECTO
O SON E A AUGA
Fonte do Franco

A Fonte do Franco é posiblemente unha das máis antigas da cidade pois, segundo a lenda, a súa orixe remóntase aos tempos de translación apostólica. Está situada no final da Rúa do Franco, moi preto da Fonte de Fonseca.

Existe unha lenda sobre a fonte relacionada coa Ruta Xacobea, na cal no s. I os dous bois que tiraban dun carro cos restos do Apóstolo Santiago paráronse nese punto a causa da sede, escavaron coas súas patas a terra e dela manou auga.

Outra lenda, en cambio, identifícaa como a fonte milagreira, pois devolveulle a visión a un peregrino italiano que bebeu do seu cano. A historia de Franco de Gamma, persoa pola cal se lle deu este nome á importante rúa do Casco Histórico da cidade, converteu en tradición para os peregrinos beber do seu cano.

A súa orixe máis fiable atopámola no s. X, primeira fase de crecemento urbano e nacemento de Vicus Francorum. Xa no s. XVI, D. Gregorio de Seoane, oficial de cantería, describiu o seu estado como “… lamentable, …bota moi pouca auga”.

En 1686, o veciño da casa na que se situaba a fonte levou a cabo reparacións na súa casa, ordenando que a auga do manancial que subministraba a fonte tivese unha saída directa á súa vivenda. Esta petición foi cumprida a medias, pois aparte dunha entrada directa do manancial, deuse a posibilidade de que o pobo puidese seguir abastecéndose coa súa auga. Esta obra non tivo un resultado tan favorable para os veciños, pois do cano público saían “inmundicias en vez de auga”. Posto que tras unha inspección se descubriu que o manancial non estaba baixo los cimentos do que ata ese momento pensaban que era o propietario, o alcalde decidiu que os veciños farían unha bóveda que cubriría desde o nacemento exacto do manancial ata a fonte. Construiríase tamén unha arqueta cunha gran porta co fin de dar acceso a fontaneiros para a súa limpeza e mantemento. En 1830, a fonte foi reconstruída, ordenando, un a&ntile;o máis tarde, a reparación dos seus deteriorados canos.

Actualmente permanece seca, cos seus dous canos en desuso, a pesar de que ao seu arredor se oe auga correr. Está situada por debaixo do nivel da rúa, de forma que só se pode acceder a ela por unhas escaleiras. Estas escaleiras teñen no lugar de acceso á rúa un portal, polo que non está permitido acceder a elas.



∗ Para coñecer a bibliografía do texto sitúe o cursor sobre cada un dos asteriscos.

07.00 horas

12.00 horas

17.00 horas

22.00 horas